Eid ul-Fitr 2015 celebration

I’ve spent almost entire Ramadan in Poland. We came back a week before it’s end so Alhamdulillah I could fast those last few days at home. I cannot imagine celebrating Eid in my home town in Poland where the only muslims I can find are those who work in a Turkish restaurant in the old market square. 

Therefore, I’m happy I was already at home.

I packed the gifts and decorated a living room in the night

As every year, we began our celebration with the morning Eid prayer. Dressed in new or best clothes we headed to a park not fat from our house. It’s a sunna (tradition) of our prophet Muhammad (peace and blessings be upon him). He used to recite Eid prayer not in a mosque but in open air. One of the mosues in our town once again has organised the prayer in the park and for the second time some attractions for families with kids: stalls, bouncy castles and a fun fair. Around 60,000 muslims attended the prayer (last year around 40,000).

On our way to prayer

Before the prayer

 

Crowds waiting for the prayer to begin

Unbelievable sense of community and on top of that muslims show they are peaceful people who are able to celebrate in numbers without disturbing the peace.

The city’s mayor was a special guest.

After the prayer kids were looking forward to opening the gifts. So we didn’t use and enjoy the rides in the park as that would make us late for the visit at my in-laws who have been waiting impatiently for our arrival.

I came across a stall with Moroccan products where everything has amazed me. I am fond of Morocco, my husband (even though not Moroccan) also likes Moroccan products especially traditional clothes and lanterns. We visited Marrakech together in September 2008 during Ramadan.

Moroccan stall

Prices were high but I couldn’t stop myself and at the end I bought a metal tray and two metal dishes with lids for sweets. I didn’t know they were meant for sweets. They reminded me of metal bowls that Pakistani/Indian restaurants use to serve curry in and I bought them with this intent :)

My hunted treasure :)

We’ve been thinking about a large lantern for our corridor but I thought our ceiling is too low and we would hit the lantern with our heads not to mention that they’re not compatible with normal bulbs and it’s probably complicated to connect them. Besides, it was very heavy and if not mounted properly I was scared it would fall and cause some damage. We left it.

Traditional Moroccan lanterns

We passed by the fun fair and surprisingly kids didn’t say anything, they were thinking only about their gifts. We’ve opened them at home (we planned to open them at grandmas) and had even some time to play with them as daddy was caught up with friends outside. It was fortunate especially for Quba who got an xbox game from us and would otherwise need to wait until late afternoon to enjoy it. Quba was very happy to be able to play, the girls played with their new toys and we finally went to visit the in-laws.

After we came back, Quba sat down to play again, the girls continued to play with their toys and mummy lied down for a nap :)

At the end of the day, when kids would normally prepare for bed, just after 8pm I allowed them to stay up longer especially that they chose to watch an Islamic cartoon “Muhammad the Last Prophet” that I’d also bought them for Eid.

THE END :)

Swieto Eid ul-Fitr 2015

Prawie caly Ramadan spedzilam z dziecmi w Polsce. Wrocilismy tydzien przed jego zakonczeniem, wiec alhamdulillah poscilam jeszcze w domu. Nie wyobrazam sobie spedzac swieta Eid w Polsce w moim rodzinnym miescie, gdzie muzulmanow moge spotkac tylko w „kebabie” przy rynku.

Dlatego bardzo sie ciesze, ze bylam juz w domu.

W nocy spakowalam prezenty i ustroilam salon

Jak co roku, swietowanie zaczelismy od porannej modlitwy swiatecznej. Wystrojeni w nowe lub najlepsze ubrania udalismy sie do parku niedaleko domu. Jest to sunna (tradycja) naszego proroka Muhammada (pokoj z nim). Swiateczna modliwe odawial on nie w meczecie, ale wlasnie na swiezym powietrzu. Jeden z meczetow w naszym miescie zorganizowal juz po raz kolejny modlitwe w parku i po raz drugi atrakcje dla rodzin z dziecmi: kramiki, dmuchane zamki i wesole miasteczko. Na modlitwe przybylo ok. 60,000 muzulmanow (w ubieglym roku ok. 40,000). 

W drodze na modlitwe

Przed modlitwa

Tlumy oczekujacych na modlitwe

Poczucie wspolnoty niesamowite a do tego muzulmanie pokazuja, ze sa spokojnymi ludzmi, ktorzy potrafia licznie swietowac bez zaklocania porzadku.

Gosciem specjalnym byl major miasta.

Po modlitwie dzieci nie mogly sie juz doczekac czekajacych na nie w domu prezentow. Nie skorzystalismy zatem z atrakcji w parku, ktore opoznilyby rowniez czas wizyty u rodziny meza, ktora niecierpliwie nas oczekiwala.

Natknelam sie tylko na stoisko z wyrobami marokanskimi, gdzie zachwycilo mnie wszystko. Mam sentyment do Maroko, maz (choc nie Marokanczyk) tez lubi wyroby marokanskie, szczegolnie tradycyjne ubrania i latarnie. Odwiedzilismy razem Marakesz we wrzesniu 2008 roku w czasie Ramadanu.

Stoisko marokanskie

Ceny wysokie, ale nie potrafilam sie powstrzymac i zakupilam metalowa tacke i dwa metalowe naczynka  z pokrywkami na slodkosci. Nie wiedzialam, ze to na slodycze, skojarzyly mi sie one z miseczkami, w ktorych pakistankie/indyjskie restauracje serwuja curry i z takim zamierzeniem je kupilam :)

moje zdobycze

 

Myslelismy o duzej latarni do przedpokoju, ale stwierdzilam, ze za niski sufit i zahaczalibysmy glowami, nie wspominajac o tym, ze one nie na zarowki, wiec pewnie skomplikowane podlaczenie. Poza tym ciezkie strasznie i jesliby mi taka latarnie zle zamontowano, balabym sie ze spadnie i wyrzadzi szkody. Odpuscilismy.

tradycyjne latarnie marokanskie

Ominelismy wesole miasteczko. Odziwo dzieci nawet nic nie marudzily, myslaly tylko o prezentach. W domu zdazylismy je otworzyc (w planach bylo otwieranie u babci) i jeszcze sie nimi pobawic, bo tata utknal z kolegami. Bardzo dobrze sie zlozylo, szczegolnie dla Quby, ktory dostal od nas gre na xboxa i musialby czekac do poznego popoludnia, zeby moc sie nia nacieszyc. Quba zachwycony pogral sobie, dziewczyny pobawily sie swoimi zabawkami i pojechalismy w koncu na obiad do tesciow.

Po powrocie Quba znowu zasiadl do gry, dziewczyny sie pobawily a mama uciela sobie drzemke :)

Na koniec dnia, kiedy dzieci normalnie szykowalyby sie do spania, tuz po 20.00 pozwolilam im zostac dluzej, szczegolnie, ze wybraly ogladanie bajki muzulmanskiej „Muhammad ostatni prorok”, ktora kupilam z okazji Eid.

THE END :)

Cudowny sposob na poprawe urody

Na pewno sa wsrod was osoby, ktorych serce podbil ktos, kogo nie zatrudnilaby zadna agencja modeli/modelek. Mimo niedoskonalosci w wygladzie, sa osoby, ktore nas przyciagaja i wydaja nam sie piekniejsze niz w rzeczywistosci. Jak to sie dzieje? Co sprawia, ze nasze kanony piekna potrafia wedrowac na osi urody? 

Nie kazdy obdarzony jest uroda, oczywiscie piekno to pojecie wzgledne, ale mowie tutaj o tym, co wykreowaly media.

Uroda zewnetrzna jest powierzchowna i do tego przemija. Jesli polegamy tylko na niej, to daleko nie zajdziemy. Szybko mozna stac sie towarem, wystarczy seksownie zapozowac, usmiechnac sie, odslonic to i owo i jestesmy juz marionetka w czyichs rekach. Stajemy sie towarem o niskiej wartosci, bo prezentujemy tylko proznosc (szczegolnie tam, gdzie nie trzeba sie odzywac).

Telewizja ma zapewne trudnosci w doborze prezenterow, bo musza byc urodziwi i elokwentni zarazem, choc patrzac na duet Marcin Prokop i Dorota Wellman widac, ze coraz czesciej nie trzeba byc juz fotomodelem/fotomodelka, zeby poprowadzic dobry program i miec duza ogladalnosc. 

I nie pisze tego zlosliwie bynajmniej. Niemiernie mnie to cieszy, ze charakter, elokwencja, usposobienie i profesjonalizm potrafia wygrac z uroda, potrafia sie przebic bez tego dodatkowego, wydawaloby sie koniecznego, „bonusa”.

Malo tego! Dobry charakter, mile usposobienie i elokwencja potrafia zdzialac cuda jesli chodzi o nasza urode. Posiadajac te cechy nawet przecietniak czy osoba nieurodziwa beda nam sie wydawac bardziej atrakcyjni. Nie potrzeba zadnych eliksirow, warstw tapet, pokazywania wdziekow.  To wszystko sztuczne przykrywki i jednym wychodza lepiej, drugim... zalosniej. Wystarczy pracowac nad soba, nad swoim charakterem, kultura osobista, kultura jezyka. Jesli ludzie wkolo beda nas odbierac jako przyjemnych, radosnych, zyczliwych i kulturalnych, wtedy to nam doda wdzieku i urody.

W islamie hidzab przykrywa wdzieki miedzy innymi dlatego, zeby ludzie oceniali kobiety przez wzglad na ich charakter, zachowanie, uczynki, wiedze, a nie ze wzgledu na urode czy styl ubioru.

„O proroku!
Powiedz swoim żonom i swoim córkom,
i kobietom wierzących,
aby się szczelnie zakrywały swoimi okryciami.
To jest najodpowiedniejszy sposób,
aby były poznawane (rozpoznawane jako wolne, szanowane kobiety), a nie były obrażane (zaczepiane).
A Bóg jest Przebaczający, Litościwy!”

[Qur’an sura Al-Ahzab 33:59]

W czasach kiedy wersety te zostaly objawione chrzescijanki i Zydowki wciaz zakrywaly wlosy. Nie zakrywaly ich przewaznie niewolnice i prostytutki. Chusta na glowie byla oznaka dostojnosci, moralnosci, dobrego prowadzenia sie. Roznica w zakryciu glowy u muzulmanek polega na szczelnym zakryciu, podczas gdy chrzescijanki tylko luzno narzucaly chusty i podobnie jak u Zydowek, widoczna byla szyja.

Tylko osoby o szczerym, dobrym sercu i glebszych potrzebach emocjonalnych potrafia dostrzec wiecej, ponad urode. Sama uroda zewnetrzna  ich serca nie podbije, a nieprzecietny charakter nierzadko potrafi im zrekompensowac jej brak. 

Pracujmy nad charakterem, on bedzie naszym eliksirem, balsamem, kremem na zmarszczki, bo dzieki niemu nasze niedoskonalosci zostana ukryte niczym za sprawa skalpela w rekach chirurga plastycznego.

Haya, skromnosc.

Mimo, ze moja mama, (a matki przewaznie sa wzorem dla swoich dzieci), zawsze byla raczej skromna osoba jesli chodzi o styl ubierania sie i zachowanie, to mimo wszystko ja sie pogubilam i musialam sama do tej skromnosci dojsc.

Jest to dla mnie kolejny dowod jak wielki wplyw maja na dziecko rowiesnicy i wszechobecna komercja i promocja seksownych strojow i zachowan w bajkach, filmach, reklamach.

Oaza i zetkniecie z wyzszym stopniem skromnosci

No wiec ja, przesiaknieta tym wszystkim od stop do glow, w wieku 13 lat jadac na pierwsze w zyciu rekolekcje oazowe (do Strzelec Krajenskich, ah co to byly za czasy! ) zetknelam sie po raz pierwszy w zyciu z szerzej pojeta skromnoscia. 

To tam poznalam dlugie spodnice i dluzsze bluzki zakrywajace dekold. Mialam problem, bo nie posiadalam wtedy ani jednej dlugiej spodnicy (krolowaly u mnie spodnie) a wiekszosc moich bluzek ledwo siegala bioder, jesli w ogole.  Trudno bylo mi wygladac skromnie, a przeciez szczegolnie w kosciele wypadalo sie zakryc.

Niby mowi sie o tym, ze do kosciola nalezy sie odpowiednio ubrac, zakryc kolana, ramiona, dekold, ale jakos nikt tego specjalnie nie przestrzega i panuje ogolne przyzwolenie na odkrycie tych czesci ciala w swiatyniach katolickich. Nikt tego nie pilnuje i kazdy ubiera sie wedle wlasnego uznania. Byc moze ksieza az tak bardzo nie naciskaja, bo boja sie, ze ludzie juz w ogole przestana przychodzic. Kto wie...

Wsrod oazowiczow czulam sie dobrze i chcialam nauczyc sie tej skromnosci, ktorej ambasadorkami byly animatorki. Zaczelam szukac w sklepach dlugich do kostek spodnic. Okazalo sie, ze wcale nie jest o nie tak latwo. Nawet teraz po latach ciezko mi znalezc takie spodnice. Mam wrazenie, ze ktos utrudnia kobietom bycie skromnymi narzucajac odgornie pewne standardy, ktore czesto odbiegaja od skromnosci. Moze gdyby takie spodnice byly ogolnie dostepne i byloby w czym wybierac, to dziewczyny/kobiety czesciej by je wybieraly.

Trudna droga

Przez moje powiazania z Ruchem Swiatlo-Zycie mialam przez jakis czas stycznosc ze skromnoscia. Niestety nie potrafilam wtedy jeszcze porzucic starego stylu, nawykow. Nie bylo w moim otoczeniu szkolnym czy podworkowym osob, ktore by tak pojeta skromnosc prezentowaly. Bylam pod ciaglym wplywem mody promujacej sexy-ciuchy obok klasycznych dzinsow i koszulek uchodzacych za dolna granice skromnosci, a co ponizej tego, wydawalo sie dewocja i nawiedzeniem.

Pamietam jak tata zobaczyl mnie kiedys na skypie w dlugiej spodnicy, ktora kupilam w angielskim sklepie Peacocks, a on nie przyzwyczajony do widoku takich spodnic powiedzial z wyrzutem „patrz! Ona juz jak Arabka chodzi ubrana!”. 

Pojedyncze przyklady skromnosci z przeszlosci

W liceum mialam znajoma, ktora pochodzila z bardzo religijnej rodziny i nauczona byla od malego, ze do kosciola chodzi sie zawsze w spodnicy za kolano. Kiedy ja odwiedzilam w jej miescie w zimie i szlysmy razem wieczorem do kosciola, ona ubrala spodnice choc bylo bardzo zimno i pamietam, ze to bylo dla mnie cos niespotykanego, bo jak juz pisalam, malo kto przyklada tak wielka wage do stroju w kosciele. Ona wytlumaczyla mi, ze zle czulaby sie w spodniach.

Kolezanka ta dlugo byla dla mnie przykladem dziewczecej skromnosci, az do czasu, kiedy sama ulegla presji mody. Szkoda.

Z kolei juz po moim przejsciu na islam poznalam kobiete, chrzescijanke (nie-katoliczke), ktora przywrocila moja wiare w to, ze nie wszyscy ulegaja modzie. Do dzis podziwiam ja za dlugie spodnice, zakrywajace co nalezy bluzki, warkocz i brak makijazu. Kto w tych czasach ma taka odwage? 

Amisze

U Amiszow oznaka skromosci jest sukienka za kolano, fartuszek, spiete w kok wlosy zakryte czepkiem czy chustka. Ich stroje sa w okreslonych, stonowanych kolorach i fasonach przez co nie ma u nich zazdrosci ze wzgledu na ubior. Wszystkie dziewczynki i kobiety ubrane sa podobnie. 

Hidzab

Muzulmanski hidzab jest wlasnie oznaka skromnosci. To jest dodatkowe okrycie, poprzez ktore muzulmanka jest rozpoznawana. Jest to kolejna czesc ciala kobiety, ktora moga ogladac tylko wybrane osoby. 

W czasach, w ktorych pietnuje sie skromnosc rezerwujac ja tylko dla „nawiedzonych dewotek” ciezko jest mlodej dziewczynie/kobiecie chodzic w hidzabie. Potrzeba ogromnej wiary, zaufania do Boga, odwagi do tego, by osiagnac taki poziom skromnosci. Potrzeba wyzbyc sie pychy, zeby potrafic zakryc swoje wdzieki, za ktore kobieta dostaje tyle komplementow. 

Kiedy wdzieki sa zakryte, pracujemy na komplementy naszego dobrego charakteru, zachowania, postepowania w roznych sytuacjach, naszych wypowiedzi, kulturalnego jezyka. Uroda jest tylko powierzchowna, jedni sa nia obdarzeni inni nie, ale kazdy moze zablysnac wlasnie charakterem i kultura osobista.

„Bo gdyby caly swiat byl slepy, na ilu ludziach zrobilibysmy wrazenie (uroda)?” , fragment wiersza „Beautiful”,  caly wiersz tutaj .

Skromnosc w mowie i zachowaniu

Musimy pamietac o naszym zachowaniu. Osoba skromna posiada pewne cechy, ktore ja charakteryzuja. Jest spokojna, opanowana, kulturalna, nie uzywa wulgaryzmow, stroni od nieprzyzwitych zartow. To pierwsze skojarzenia, ktore mi sie nasuwaja, kiedy pomysle o skromnym czlowieku. 

Ciezko takie osoby znalezc, ale wielu z nas niewiele brakuje do tego zaszczytnego tytulu. Dlatego ciagle powinnismy dazyc do ulepszania charakteru. Powinnismy otaczac siebie ludzmi, ktorzy nam w tym pomoga, ktorzy beda mieli na nas dobry wplyw stanowiac dla nas przyklad.

Skromny nie znaczy nudny.

Skromny znaczy promieniujacy dobrem.

W towarzystwie takiej osoby, schodzi sie na ziemie i dostrzega prawdziwe wartosci. Szum zagluszajacy zycie wycisza sie. Nic nie przeszkadza, nic nie rozprasza. Wchodzimy w stan pokoju, harmonii i serdecznosci.

Zycze kazdemu takiego towarzystwa i takiego doswiadczenia.

I zycze wszystkim wiary i wytrwalosci na drodze do skromnosci.